Zilverrug

Jij zei ‘Je moet echt columns gaan schrijven ofzo’. Het lijkt me dan ook niet meer dan gepast, dat de eerste over jou moet gaan. De waarschuwingsborden met ‘PAS OP: NIET LIEFHEBBEN’ staan overal in je tuin. Je hebt nog net niet BINDINGSANGST in vette letters op je voorhoofd getatoeëerd staan. En geheel in de lijn der verwachtingen heb jij mij al op de reservebank gezet, voordat ik überhaupt heb mogen laten zien wat ik in mijn mars heb. En ondanks dat ik de bordjes welzeker heb gezien, ben ik toch jouw tuin ingebanjerd om me daar aan dezelfde steen te stoten. Ik heb me langs de bomen met het verboden fruit jouw dijkhuisje ingeschurkt en op eigen risico kopjes koffie gedronken in jouw eeuwigevrijgezellige binnenverblijf. Ik lijk die mevrouw wel die vier dagen per week Bokito aan zat te staren in Blijdorp. Die het erop waagde om een man van een geheel andere soort met haar deken van liefde te bedekken. Zo zie je maar, dat is vragen om een ziekenbezoek, of zoals mijn moeder vroeger gezegd zou hebben: Dat wordt huilen!